Yadanabon အမွတ္တရ
မနက္ ၆ နာရီမွာ အိပ္ရာထ
ေဆာင္ရြက္လိုက္တဲ့ Morning Bussines
၇ နာရီမွာ စက္ဘီးတစီးနဲ ့
လူထူတဲ့ Main ေနာက္ေပါက္က
ရတနာပံု ကားဂိတ္ကိုသြား
ေစာလြန္းလွ်င္လည္း လူမျပည့္ေသးလို ့
ေစာင့္လိုက္ရတဲ့ ကားထြက္ခိ်န္
ေနာက္က်လွ်င္လည္း လူျပည့္ေနလို ့
ေျပးရွာလိုက္ရတဲ့ ေနရာလြတ္
မိုးရာသီေရာက္လွ်င္ ကားေဘးခံုမိုးပက္လို ့
ေျပးလုေနရတဲ့ အလယ္တန္း
ကားစထြက္မယ့္ Signboard ေအာက္ေရာက္ေတာ့
တြယ္စီးသူေတြ..ေခါင္မိုးေပၚစီးသူေတြမရွိေသးလို ့
ေမွ်ာ္လိုက္ရတဲ့ ထိုေက်းဇူးရွင္ေတြ
၈ နာရီမွာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို ဘြားခနဲ....လွမ္းျမင္လိုက္ရ
၈း၄၀-၁၂း၀၀ မွာ လက္ခ်ာလိုက္
လက္ခ်ာျပီးခ်ိန္ေရာက္ေတာ့
ေနပူက်ဲကဲ်ေအာက္မွာ ကားေနရာရဖို ့
ေျပးရလို ့ ကမန္းကတန္း
ဘယ္ကားအရင္ထြက္မွာလဲ ?
ဂိတ္မွဴးကို လိုက္ေမးေနရတာအေမာ
ကားနံပါတ္သိသိခ်င္း...ေျပးရွာရတာ..ေပ်ာ္စရာ
လတ္ဆတ္တဲ့ရာသီအသီး ၊ အသုပ္စံု ၊ အခ်ဥ္ေပါင္းေတြစားရင္း
ကားထြက္ခ်ိန္ကိုထိုင္ေစာင့္
ကားလည္းမထြက္ေသးပါလား...
လြတ္ျပန္ျပီကြာ ဒီေန ့ေန ့လည္စာ !
၂ နာရီမွ အေဆာင္ေရာက္
အားပါးတရ စားလိုက္ရတဲ့
ေန ့လည္နဲ ့ညစားၾကားက အမည္မသိ
အစာစားခ်ိန္က အရသာ
ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မွဳေတြကို
သံစဥ္ခ်ိဳနဲ ့ေျဖေျဖာက္ရင္း
ညအခ်ိန္စာၾကည့္ဖုိ ့အားေမြးျမဴ
ဘယ္ေလာက္ပဲပင္ပန္းပင္ပန္း
ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ၊ စိတ္ညစ္စရာ ၊ ၾကည္ႏူးစရာ
ရသစံုလင္ ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့
တို ့ရတနာပံုေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဆီကို
ပညာရည္ႏို ့ ေသာက္စို ့ဖို ့
မပ်က္ကြက္ခဲ့ပါ ။ ။
ဆိုင္လီခမ္း